Dag 11: Seaside

Gelukkige verjaardag aan moeke gewenst!! Mijn liefste grootmoeder is vandaag 91 geworden, ik probeerde vanmorgen eens te bellen, maar dan bleek het te warm voor moeke (voor hen was het al namiddag), en was ze al wat gaan rusten in haar bed en kon ik haar geen gelukkige verjaardag wensen. Ik heb dan maar de twee kindjes een boodschap in laten spreken op video en die doorgestuurd via WhatsApp naar ons mama. Hopelijk is de boodschap nog op tijd aangekomen deze morgen/namiddag voor jullie.

Er stond niet al te veel op het programma vandaag: we wilden nog eens genieten van een dagje strand vandaag. Ik had voorgesteld om dat in Seaside te doen, hét badplaatsje dat uiteindelijk wereldwijde faam kreeg in 1996 toen de Hollywood-film The Truman Show met Jim Carrey hier werd opgenomen.

De huisjes zijn hier allemaal net zoals in de film: leuke pastelkleurtjes en alle straatjes zien er uit... juist, zoals in de film. :-) Raar maar waar zie je hier nergens echt reclame voor de film; nergens wordt er iets over gezegd of vermeld in de boekjes, maar als je ernaar vraagt, weet iedereen wel het huis zijn waar Jim Carrey zijn legendarische uitspraak zei: "Good morning, and in case I don't see ya, good afternoon, good evening and good night". :-)

Ik heb het huis uit The Truman Show nog niet kunnen fotograferen, dat staat op het programma morgen (ik weet ondertussen het exacte adres al: 31 Natchez Street), maar ben wel al eens op wandel geweest door alle leuke, kleine straatjes, wanneer mijn drie mannen op het strand zaten daarstraks. En nog eens wat winkeltjes bezocht én een paar postkaarten gevonden (eindelijk!) om op te sturen.

Trouwens, off the record: stuurt er eigenlijk nog iemand ooit postkaarten vanop vakantie naar het thuisfront?? Dat zou wel eens terug ingeburgerd mogen geraken, want da's altijd leuk om te krijgen. Alleen vond ik hier amper postkaarten... in Orlando niks gevonden (of toch niet waar wij zaten), en ook hier was het flink zoeken. Blijkbaar is dat niet meer zo hip zeker? En begin ik een oude trien te worden, haha!

Deze namiddag ben ik nog eens mijn goeie oude zelf geweest en in een lokaal boekenwinkeltje Sundog Books gestopt, en daar een tijdje rond gesnuisterd.

Ik vind dat altijd zo gezellig, in een boekenwinkel lopen en een boek vastpakken, doorbladeren en zien of het verhaal me aanspreekt. Ik geraak ook nooit buiten zonder een notitieboekje, kaartjes of een boek hé... Uiteindelijk ben ik buiten gelopen met postkaarten, een sleutelhanger voor mezelf én een boek van Oprah Winfrey, Words of Wisdom. ;-) Nee, het hoeft voor mij niet altijd een fictief verhaal of roman te zijn, ik lees veel dingen graag. Ik heb ook wel nog even een stop gemaakt bij de memoires én waargebeurde verhalen... Ik heb hier en daar nog wat foto's gemaakt van boeken die ik zeker nog wil lezen (en die ik eventueel als kerstcadeau kan vragen, hint hint, haha!!). :-)

Hier hangt er wel nog een klein verhaaltje aan vast, want toen ik wilde afrekenen, kreeg de VISA kaart ineens last van kuren. Ik had geen cash geld mee, enkel mijn VISA kaart en die van Bart, dus ik moest wel afrekenen met VISA. Iets wat alle Amerikanen hier héél dikwijls en bijna voor alles gebruiken. De betaling met mijn kaart was niet doorgegaan, vond ik vreemd, want er stond nog genoeg op. Moet ge weten, ik stond daar enkel in bikini met zo'n gehaakt niemendalletje erover en mijn slippers vol zand. Ik geef ten lange leste de kaart van Bart, en ook daarmee geraakte de betaling niet gebeurd. Ik kreeg plots een flinke zweetaanval, en de airco deed nochtans zijn best in de winkel om alles koel te houden. ;-)
Met rooie kaken heb ik dan de boel laten liggen, ben ik terug gelopen naar het strand, daar eens gecheckt met Bart, maar dat vonden wij alletwee vreemd, aangezien we nog maar net hadden gecheckt en er normaal nog genoeg op moest staan. Ik ben eerst gaan "testen" met mijn kaart door een snack te kopen niet ver van het strand, en daar lukte het wel, dus na de snacks af te zetten bij mijn hongerige mannen, ben ik teruggelopen naar de boekenwinkel en heb ik uiteindelijk toch kunnen betalen (met pincode). :-D

Ik heb nogal wat afgewandeld alleen vandaag, ik had eerst na mijn avontuurtje van betalingen nog wat alcohol nodig om te bekomen - moeder had flinke dorst. :-D

Gulzige mie... En nee, in die Margarita zat géén alcohol :-D Noch in die kokosnoot, hahaaaaa! Not. ;-) 

Ben nadien nog eens rond gaan wandelen in het dorpje hier, en me bezig gehouden met leuke huisjes te gaan fotograferen. Ik vind het bangelijk schattig hoe ze hier wonen, ik ben er verzot op, vooral op de huisjes met zij- of front-porches! Gezien ze hier totaal geen of amper reclame maken voor de film, maken ze het wel goed met hun parking. De scenic 30A, de "weg" (ik kan niet van snelweg spreken als je hier amper 25 miles per hour mag) die langs alle leuke badplaatsen loopt én dus ook door Seaside, staat altijd vol verkeer. En gezien Seaside wel de leukste badplaats is met heel veel te doen en veel dingen open tot 's avonds laat, zie je hier ook het meeste volk rondlopen. En parkeren mag je NERGENS dan alleen maar net rondom de 30A, de binnenstraatjes waar alle leuke pastelkleurige huisjes staan, zijn absoluut verboden of je wordt op je eigen kosten weggesleept.

Het is hier wat te vergelijken met Knokke - hier rijdt ook iedereen rond op golfkarretjes van de ene bestemming naar de andere én de prijzen van de huizen om hier iets te kopen zijn blijkbaar astronomisch hoog (denk aan prijzen vanaf 3 miljoen dollar). Buiten dat zijn de mensen hier wel ongelooflijk hartelijk en vriendelijk, iedereen doet hier wel een praatje met je, stellen je je op je gemak, zijn uitermate beleefd en gewoon ook héél behulpzaam. Staan we te sukkelen met de buggy ergens aan een winkel, zal er altijd wel iemand recht springen en de deur openhouden ofzo. En dat werkt aanstekelijk. ;-)

En oh ja, onze jongens zijn hier zowel zot van het heldere azuur/groen/blauw water, maar ook van het zwembad, dat hier vlak naast ons appartement ligt. Dat is tot 20u open en mag je vrij gebruiken mits je de code intikt (en de poort dan open of dicht gaat). Superhandig, want: propere toiletten dichtbij én propere ligstoelen en douches. :-) Dus na de zee gaat het meestal nog eens sito presto richting zwembad terwijl mama effe snel binnen duikelt in het appartement om spulletjes af te zetten en vers drinken te nemen, of gewoon eens af te koelen in de airco. ;-)

We wilden het niet te laat maken, dus rond 17u30 sprongen we dan in de douche hier in 't appartement om ons klaar te maken om nog eens een lekkere pizza te eten in the Pizza Bar, op Jules' verzoek. Die had trouwens een beetje teveel zon gezien, want het is hier bijna elke dag een gevecht om Jules op tijd uit het water te krijgen - de waterrat. Ik moet bijna ruzie maken en hem uit het water sleuren om hem nog eens in te smeren, het is ongelooflijk. Zijn schouders en neus hebben een rood kleurtje, en dan zat hij te morren dat het pikte onder de douche én dat hij het warm had. Tja... wie niet luisteren wil...

In the Pizza Bar nam ik nog eens een goeie cocktail, want jaja, ik ben op verlof en ik heb soms nood aan wat alcohol ;-) Maar Bart en Jules zijn alletwee verbrand aan hun schouders en gezicht, en vooral Bart had weinig honger. De kinderen hebben hun stukken pizza met veel smaak naar binnen gespeeld, maar we zaten wel in de warmte buiten, en hadden bijna geen verfrissing. Dus na ons avondeten werd Jules plots niet goed, een beetje misselijk, zijn pizza kwam wat omhoog. Daarnet een pilletje gegeven, nog eens flink ingesmeerd met aftersun en in de frisse airco kwam hij er weer helemaal door. Hij ligt al lang te snurken in zijn bed. :-)
En dat gaat Bibi hier ook doen, 's avonds zijn we alle vier helemaal dood van al die warmte, de zon, de indrukken van die dag én de warme zeelucht. :-)

Heel veel liefs vanuit een hete sauna, ik bedoel... Florida,
Inge en co. xxx