Dag 10: Alys Beach - Destin
Ahoy mates!
Vandaag stonden we vroeg op, want we hadden een lang tochtje voor de boeg. Volgens de ober van gisterenavond in The Pizza Bar moesten we vroeg genoeg vertrekken, want de weg naar Destin kan druk zijn en er kan serieus wat file zijn.
We hadden wél eerst grote honger te stillen, dus we stopten eerst langs een klein ontbijtplekje hier vlakbij in Alys Beach (spreek uit als Alice). Fonville Press zag er me leuk uit op foto, en ik had er al goeie dingen over gelezen, dus ik dacht om hier iets uit te proberen.
Daarna reden we door én man, had die mens gelijk over die file! We hebben over een kort stukje van misschien 45 km wel een dikke 2 uur gedaan. De kinderen zaten te jengelen en ruzie te maken, ik ben eens goed uit mijn krammen geschoten. Soms hé... :-D Eindelijk aangekomen was het om dood te vallen van de hitte. Echt niet normaal, we zaten vlakbij het water en de haven en nog was het zuchtje wind niet echt om over naar huis te spreken. We voelden amper verfrissing...
We hadden de tickets voor onze dolfijnentocht online geboekt voor de toer rond 15u in de namiddag, en toen we aankwamen, kregen we het aangename nieuws dat we mee mochten met de boot om 12u, net op tijd (nog 10 minuten voor de boot vertrok). Wij ons snel haasten om de hoek om zeker mee te kunnen met de boot, wij waren ongelooflijk blij dat we nog mee konden, want daar rondlopen in die hete zon was om dood te smelten.
We waren net geïnstalleerd op het bovenste deel van de boot, als de motoren al startten. De kapitein vertelde een aantal weetjes over de dolfijnen en dat de wateren in Florida overal ongeveer hetzelfde qua temperatuur blijven. In de winter zakt het hier misschien tot max. 12 à 15 graden maar kouder wordt het niet, dus emigreren de dolfijnen niet en blijven ze in de lokale wateren. Ze hebben het graag warm én ze zijn ook ongelooflijke slimme zoogdieren: als je ze een spiegel voorhoudt, weten ze trouwens dat ze zichzelf zien. Ze komen af op geklap en gejoel, zei de kapitein, dus laat jezelf maar horen als we er eentje spotten.
En niet veel later toen we net uit de haven waren, zagen we de eerste dolfijn al. Wat zijn die diertjes rap! Ik stond zelf enthousiast te roepen en te juichen als ik er eentje in het wild zag zwemmen, maar met mijn zonnebril en het zonlicht dat in het water en mijn ogen kaatste, kon ik niet veel zien op mijn scherm van de gsm, dus ik trok maar wat in het wilde westen. Uiteindelijk zagen we er drie die naast onze boot kwamen zwemmen, en mee zwommen/surften op de golven van de boot, en dat vonden onze kids super. Zelfs mama vond het ook. ;-) We stonden helemaal vanvoor op de boot, daar waar je nat én zeeziek kan worden, maar we waren allemaal zo gefocust op die dolfijnen, dat we het vergaten dat de boot soms serieus aan 't schommelen was. De medewerkers kwamen wel regelmatig rond om te vragen of we ons nog ok voelden, waarschijnlijk om zeker te zijn dat er niemand over de reling zou hangen om over te geven. De kapitein had zeker 5 keer de melding gemaakt dat als er iemand ziek zou worden, dat dan zeker vanachter de boot te willen doen, en niet vanvoor. :-D
Ook een paar kleine haaien zwommen voorbij en we vaarden ook langs een bekend stuk waar een deel van de eerste film van Jaws werd opgenomen. Spijtig genoeg heb ik wel niet héél veel goeie foto's van de dolfijntjes, ze waren zo snel en je moest echt goed zien/pieren over het water zonder zonnebril (wat bijna onmogelijk was in die felle zon).
Het water is in bepaalde delen écht ongelooflijk groen, en dan weer donkergroen en donkerblauw - heel mooi om al die schakeringen te zien, vooral in contrast met de spierwitte "sugar beaches".
Op de boottocht had je ook de kans om even de kindjes zich kapitein te doen voelen, én Jules en Louis mochten éérst aan het roer draaien, naast de kapitein. Ze kregen een petje op, mochten op de kapitein zijn stoel zitten en even meedraaien aan het roer. Louis dierf niet, die bleef gewoon schaapachtig lachen in de stoel. ;-) Daarna kreeg ieder kindje, op het einde van de toer, nog een kleinigheidje uit de schatkist van de kapitein. Héél leuke toer voor iedereen die ooit naar hier zou komen met kids. Je moet er eventjes wat geduld voor hebben om tot hier te geraken, maar het is de moeite waard!
Na de tocht op de boot liepen we nog wat langs een soort van "kermis" waar je vanalles langs de kade kon doen voor kinderen, maar we smolten gewoon weg in die hitte waar er bijna nergens schaduw te vinden was. Er was één stop die we hebben gemaakt, bij een kerel die coole skateboards verkocht mét lichtjes in de wielen. Onze twee klein piraten zaten de oren van ons lijf te zagen, tot we dan uiteindelijk één klein skateboard hebben gekocht, waarvan de wieltjes demonteerbaar zijn. Ik hoop van harte dat ik ALLES nog in die valiezen krijg. :-D
Terug thuis zijn we voor de eerste keer 's avonds naar The Shrimp Shack in Seaside een lobster roll gaan eten - een broodje met groentjes en véél kreeftenvlees (vers gevangen) en een soort van dressing en een schijf citroen. En we hadden ook nog een kom vol pikant gegrilde scampi besteld, ook met een grote schijf citroen, en die kwamen met patatjes in de schil en een grote maïskolf. De maïs hebben we gelaten voor wat die was, de kindjes hebben met smaak de scampi's opgefret en wij met smaak de lobster roll. ;-)
Een perfect einde van een superleuke dag!
Reacties