3 juni 2010 - Key West
Deze globetrotterkes worden op een mooi uur wakker vandaag: het is al half 9 eer ik wakker word (zonder ‘s nachts te moeten opstaan of te zijn wakker geworden) en ik blijf nog wat in bed doezelen, tot ik te grote honger krijg en we alletwee naar beneden gaan om te ontbijten.
Het ontbijt is hier in één woord GE-WEL-DIG! Hmmm... dat woord valt de laatste tijd wel veel uit mijn mond hier. Er is vers, zoet en sappig fruit (ananas, druiven, meloen, aardbeitjes,…), proper uitgestald, met bruin brood, bagels, cornflakes, yoghurtjes, allerlei beleg en je kan zoveel nemen als je wil. Er staat ook vers geperst fruitsap, melk, cranberrysap, water, koffie en thee. Ook zijn er muffins, niet te zoet en lekker gezond met veel noten in. Mmmmmh, ik eet mijn buik gewoon helemaal rond hier. Bart vraagt natuurlijk weer naar zijn omeletjes, en ze komen het gewoon aan je tafeltje brengen. Super service. En nu dat ze weten dat ik zwanger ben, is ‘t al helemaal van: “are you ok? Did you have enough to eat? Do you need anything else?” Ik word hier verwend en op handen gedragen - of zo voelt het toch een beetje.
Goh, ik wil nog langer blijven en vertroeteld worden. Hihi! Na het ontbijt wagen we het erop om te voet naar Duval Street (en omringende straatjes) te wandelen, om daarna de “World Famous Conch Train Tour” te doen.
En wandelen door het centrum van Key West??? Zeg maar… kruipen op ‘t laatste. Na onze Conch-train-tour slenteren we wat rond. Het is hier – als dat al kan – nog heter dan gisteren, wat het wel nog een beetje moeilijk maakt om hier wat aan sightseeing te doen. Er zijn hier t-shirts te koop met de tekst: “I crawled Duval Street”. Waarschijnlijk omwille van de vele café's én omdat het hier meestal ook wel duivels warm is... ;-) Je ziet hier nog meer van die maffe t-shirts, maar echt mooie winkels met leuke spulletjes heb ik nog niet gevonden. De enige “deftige” winkels waar ik binnen ben gestapt, zijn die van Nine West, Banana Republic en Coach.
Bon, na ons "gekruip” door het oude centrum van Key West komen we moe en bezweet terug aan in onze B&B. Over een halfuurtje is het hier beneden aan het zwembad “happy hour” en tegen 18u00 moeten we aan de kaai staan, want we hebben een “sunset sail” geboekt met champagne. Dat zijn van die zeiltochtjes waarop je dan hapjes, fruit en drank à volonté geserveerd krijgt én je hebt kans om dolfijntjes te zien zwemmen naast de boot plus een mooie zonsondergang dat je er gratis bij krijgt… Ben vooral benieuwd naar die dolfijntjes! En champagne mag ook wel eens voor een keer, want het water komt er langs mijn oren uitgelopen.
Eerst en vooral is het nu bikini-time, want we gaan eerst richting zwembad én daarna bootje varen.
We komen helemaal uitgeregend terug in ons hotel, want het heeft hier water gegoten! De hel breekt los net na onze zeiltocht op het water… De sunset sail is een beetje tegengevallen. Je krijgt champagne, bier, wijn, margarita’s, maar allemaal in plastic bekertjes. En ze varen maar tot een bepaald punt en daar gooien ze hun anker uit en wachten ze tot de zon in de zee is gezakt. Niks dolfijntjes gezien, geen zeiltochtje door woelig water, niks lekkere hapjes bij de champagne. Het was een zuiptochtje in plaats van een zeiltochtje.
Ik ben dus redelijk ontgoocheld. We gaan hier geen tweede keer meer zeilen, want de prijzen swingen hier ook toeristisch de pan uit, dus dat wordt een andere keer bootje varen. Als die keer er ooit nog van komt tenminste!
De boottocht is wel aangenaam geweest door het volk dat we hebben leren kennen! Hoe grappig dat je soms door één zinnetje te zeggen een hele lange tetter kunt hebben met iemand die je van haar noch pluim kent. Eén madammeke, Agnes met haar 56 jaar oogt nog spic en span, blijkbaar omdat ze als stewardess werkt en steeds verzorgt voor de dag moet komen. Blijkbaar is ze net op bezoek bij goeie vrienden die hier in Key West een groot huis hebben gekocht om hier te blijven wonen. Dat koppel vrienden van Agnes, Susan en haar man, hebben al overal gewoond (zelfs in België) voor zijn job, maar nu ze met pensioen zijn, willen ze graag wat warmer wonen. Euuuhh… warmer? Key West is hier om dood te vallen overdag!! We slepen ons hier ganse dagen overal naartoe, en steken van de ene straatkant naar de andere kant over om toch een beetje schaduw op ons lijf te krijgen. Ach ja, die mensen zullen die hitte goed kunnen verdragen, want ze komen zelf ergens van Atlanta, Georgia, wat ook in het diepe Zuiden van Amerika ligt…
Het weer valt goed mee tijdens het tripje (of moet ik zeggen: het moment dat we voor anker lagen net voor de haven en daar bleven "drijven" en iedereen staat te drinken?). Van zodra de zon ondergaat na de zeiltocht, zien we dreigende wolken aan komen zetten. In die wolken zie je de bliksem al gaan, dus we gaan het hier nog aan ons pan hebben. En jawel, we zitten nog maar net in het restaurant Azur, of de storm breekt los buiten. Als de duiveltjes in de hel kermis vieren, dan vieren ze het hier goed, geloof ik. ;-) Het Azur restaurant is een aanrader volgens de mannen in onze B&B, maar we hebben geen idee wat het is. Voor het dessert wil ik graag eens naar "Better Than Sex" gaan, als dat nog lukt tenminste. Want echt waar: we zijn niet zo happig om veel te lopen hier, met die hitte.
Het onweer houdt goed stand, tot een stuk in de nacht zelfs! We hebben vanuit het restaurant nog stevig mogen doorstappen. We zijn nog niet aan het hotel als het opnieuw begint te regenen. En direct in slaap vallen hier zit er voor mij niet in. Eerst valt de elektriciteit hier nog uit in het hotel, waardoor iedere hotelgast hier terug naar buiten komt (hopelijk niet om feest te vieren?), en met de airco die ook uitvalt, was het ongeduldig wachten op een zuchtje frisse lucht. Lang heeft de panne niet geduurd - gelukkig - en dan heeft het nog uren geduurd eer ik eindelijk in slaap val. Ik heb wat last van mijn buik (krampen), waarschijnlijk een beetje té lang in de hitte blijven rondlopen vandaag…
Och ja, morgen doen we het wat rustiger aan. Ik denk dat we morgen zo’n beetje à la Bob Marley gaan wandelen… slenter de slenter op ons sletskes. :-D Want te rap stappen = zweten hier!
Nu snap ik die mannen van al die zuiderse landen of Caribische eilanden wel: die doen alles doodgewoon op hun gemak omwille van de simpele reden dat ze anders gewoon doodvallen bij zo'n hitte. Als je hier gelijk ons in ‘t stad zou rondcrossen, heb je gegarandeerd een hartaanval van zo'n hitte… En ik snap waarom al die mannen zo’n rastakapsel (of is het rattennest?) hebben: zo houden ze hun haar wat onder controle. Ik durf hier sowieso mijn haar niet steil te drogen, want het moment dat ik hier een voet buiten zet, krult mijn haar hier direct van de vochtigheid. Tante Tina is er niks bij met mijn krullen de laatste dagen.
Allé mannekes, slaapwel en tot morgen! zzzzzzzzzz…Inge & Bart xxx
Het ontbijt is hier in één woord GE-WEL-DIG! Hmmm... dat woord valt de laatste tijd wel veel uit mijn mond hier. Er is vers, zoet en sappig fruit (ananas, druiven, meloen, aardbeitjes,…), proper uitgestald, met bruin brood, bagels, cornflakes, yoghurtjes, allerlei beleg en je kan zoveel nemen als je wil. Er staat ook vers geperst fruitsap, melk, cranberrysap, water, koffie en thee. Ook zijn er muffins, niet te zoet en lekker gezond met veel noten in. Mmmmmh, ik eet mijn buik gewoon helemaal rond hier. Bart vraagt natuurlijk weer naar zijn omeletjes, en ze komen het gewoon aan je tafeltje brengen. Super service. En nu dat ze weten dat ik zwanger ben, is ‘t al helemaal van: “are you ok? Did you have enough to eat? Do you need anything else?” Ik word hier verwend en op handen gedragen - of zo voelt het toch een beetje.
Goh, ik wil nog langer blijven en vertroeteld worden. Hihi! Na het ontbijt wagen we het erop om te voet naar Duval Street (en omringende straatjes) te wandelen, om daarna de “World Famous Conch Train Tour” te doen.
Bart feeling extra lazy (and sticky-sweaty)...
Onderweg richting Duval Street zie je constant van deze typische huisjes... Ik ben er helemaal verliefd op... en op mijn ventje natuurlijk!
Bon, na ons "gekruip” door het oude centrum van Key West komen we moe en bezweet terug aan in onze B&B. Over een halfuurtje is het hier beneden aan het zwembad “happy hour” en tegen 18u00 moeten we aan de kaai staan, want we hebben een “sunset sail” geboekt met champagne. Dat zijn van die zeiltochtjes waarop je dan hapjes, fruit en drank à volonté geserveerd krijgt én je hebt kans om dolfijntjes te zien zwemmen naast de boot plus een mooie zonsondergang dat je er gratis bij krijgt… Ben vooral benieuwd naar die dolfijntjes! En champagne mag ook wel eens voor een keer, want het water komt er langs mijn oren uitgelopen.
Eerst en vooral is het nu bikini-time, want we gaan eerst richting zwembad én daarna bootje varen.
We komen helemaal uitgeregend terug in ons hotel, want het heeft hier water gegoten! De hel breekt los net na onze zeiltocht op het water… De sunset sail is een beetje tegengevallen. Je krijgt champagne, bier, wijn, margarita’s, maar allemaal in plastic bekertjes. En ze varen maar tot een bepaald punt en daar gooien ze hun anker uit en wachten ze tot de zon in de zee is gezakt. Niks dolfijntjes gezien, geen zeiltochtje door woelig water, niks lekkere hapjes bij de champagne. Het was een zuiptochtje in plaats van een zeiltochtje.
Ik ben dus redelijk ontgoocheld. We gaan hier geen tweede keer meer zeilen, want de prijzen swingen hier ook toeristisch de pan uit, dus dat wordt een andere keer bootje varen. Als die keer er ooit nog van komt tenminste!
De boottocht is wel aangenaam geweest door het volk dat we hebben leren kennen! Hoe grappig dat je soms door één zinnetje te zeggen een hele lange tetter kunt hebben met iemand die je van haar noch pluim kent. Eén madammeke, Agnes met haar 56 jaar oogt nog spic en span, blijkbaar omdat ze als stewardess werkt en steeds verzorgt voor de dag moet komen. Blijkbaar is ze net op bezoek bij goeie vrienden die hier in Key West een groot huis hebben gekocht om hier te blijven wonen. Dat koppel vrienden van Agnes, Susan en haar man, hebben al overal gewoond (zelfs in België) voor zijn job, maar nu ze met pensioen zijn, willen ze graag wat warmer wonen. Euuuhh… warmer? Key West is hier om dood te vallen overdag!! We slepen ons hier ganse dagen overal naartoe, en steken van de ene straatkant naar de andere kant over om toch een beetje schaduw op ons lijf te krijgen. Ach ja, die mensen zullen die hitte goed kunnen verdragen, want ze komen zelf ergens van Atlanta, Georgia, wat ook in het diepe Zuiden van Amerika ligt…
Het weer valt goed mee tijdens het tripje (of moet ik zeggen: het moment dat we voor anker lagen net voor de haven en daar bleven "drijven" en iedereen staat te drinken?). Van zodra de zon ondergaat na de zeiltocht, zien we dreigende wolken aan komen zetten. In die wolken zie je de bliksem al gaan, dus we gaan het hier nog aan ons pan hebben. En jawel, we zitten nog maar net in het restaurant Azur, of de storm breekt los buiten. Als de duiveltjes in de hel kermis vieren, dan vieren ze het hier goed, geloof ik. ;-) Het Azur restaurant is een aanrader volgens de mannen in onze B&B, maar we hebben geen idee wat het is. Voor het dessert wil ik graag eens naar "Better Than Sex" gaan, als dat nog lukt tenminste. Want echt waar: we zijn niet zo happig om veel te lopen hier, met die hitte.
Het onweer houdt goed stand, tot een stuk in de nacht zelfs! We hebben vanuit het restaurant nog stevig mogen doorstappen. We zijn nog niet aan het hotel als het opnieuw begint te regenen. En direct in slaap vallen hier zit er voor mij niet in. Eerst valt de elektriciteit hier nog uit in het hotel, waardoor iedere hotelgast hier terug naar buiten komt (hopelijk niet om feest te vieren?), en met de airco die ook uitvalt, was het ongeduldig wachten op een zuchtje frisse lucht. Lang heeft de panne niet geduurd - gelukkig - en dan heeft het nog uren geduurd eer ik eindelijk in slaap val. Ik heb wat last van mijn buik (krampen), waarschijnlijk een beetje té lang in de hitte blijven rondlopen vandaag…
Och ja, morgen doen we het wat rustiger aan. Ik denk dat we morgen zo’n beetje à la Bob Marley gaan wandelen… slenter de slenter op ons sletskes. :-D Want te rap stappen = zweten hier!
Nu snap ik die mannen van al die zuiderse landen of Caribische eilanden wel: die doen alles doodgewoon op hun gemak omwille van de simpele reden dat ze anders gewoon doodvallen bij zo'n hitte. Als je hier gelijk ons in ‘t stad zou rondcrossen, heb je gegarandeerd een hartaanval van zo'n hitte… En ik snap waarom al die mannen zo’n rastakapsel (of is het rattennest?) hebben: zo houden ze hun haar wat onder controle. Ik durf hier sowieso mijn haar niet steil te drogen, want het moment dat ik hier een voet buiten zet, krult mijn haar hier direct van de vochtigheid. Tante Tina is er niks bij met mijn krullen de laatste dagen.
Allé mannekes, slaapwel en tot morgen! zzzzzzzzzz…Inge & Bart xxx
Reacties