25 mei 2010 - Miami - Kissimmee
Kiekeboe!
Jaja, ik hoor jullie al denken: "zo ijverig en al zo vroeg wakker"?
Na een uur slapen worden we deze nacht om 2 uur wakker van onze airco – die overigens elk uur met veel lawaai in onze kamer begint te snorren. Ik ben terug wakker om 5 uur maar ik vind de slaap niet meer, dus kijk ik een beetje nieuws op TV, want meer vind ik niet op dit uur van de dag. En wat komt constant op het nieuws hier? Dé olielek, het weer, health care issues van Obama & het lokaal nieuws over de bandieten in Miami...
Een halfuur later is Bart wakker, ik sukkel opnieuw wat in slaap en word wakker tegen een uur of 8 met een knorrende maag. Gelukkig dat ik gisteren nog een health bar (met nootjes en honing) heb gekocht en een zakje gedroogde cranberries van Ocean Spray! Dat stilt mijn eerste hongertje. Buiten onze snorrende airco is het hotel op zich écht goed, een comfortabel bed, een grote badkamer én totaal geen lawaai te horen van alle vliegtuigen. We zien het zonnetje schijnen en dat brengt mijn enthousiasme helemaal terug, ook al voel ik me dan nog redelijk moe.
Dit was trouwens ons bedje deze afgelopen nacht...
Ons plan vandaag is om door te rijden richting Orlando, meer bepaald naar Kissimmee. Dé place to be om véél pretparken te bezoeken trouwens. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven ginder! Voor alle mensen die curieus zijn hoe het hier zit met de olieramp aan de kust: over een 3-tal dagen zullen we het kunnen zeggen.
Het hotel biedt een all-you-can-eat ontbijtbuffet aan, waar we onze buik voorlopig goed volproppen met energie: eitjes, fruit, muffins en brood. Daarna rijdt mijn chauffeur 4 uur aan één stuk door om tot op onze eindbestemming te geraken.
Dit was trouwens ons bedje deze afgelopen nacht...
Ons plan vandaag is om door te rijden richting Orlando, meer bepaald naar Kissimmee. Dé place to be om véél pretparken te bezoeken trouwens. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven ginder! Voor alle mensen die curieus zijn hoe het hier zit met de olieramp aan de kust: over een 3-tal dagen zullen we het kunnen zeggen.
Het hotel biedt een all-you-can-eat ontbijtbuffet aan, waar we onze buik voorlopig goed volproppen met energie: eitjes, fruit, muffins en brood. Daarna rijdt mijn chauffeur 4 uur aan één stuk door om tot op onze eindbestemming te geraken.
Onderweg is er écht weinig te zien en we stoppen nergens. We krijgen zelfs enkele regenbuien op ons dak én de nodige zwerm zwarte muggen/vliegen op onze voorruit die volgens mij aan een massa-zelfmoord-actie bezig zijn. Na vier uurtjes rijden én cruisen met de juiste muziek in onze jeep, komen we aan in onze kamer van ons motelletje in Kissimmee. Een heel lief, oud vriendelijk dametje uit Wales helpt ons goed bij het inchecken. We mogen uit twee kamers kiezen, maar omdat ik dorst heb en dringend naar het toilet moet, doe ik de eerste kamer open, kijk met één oog even snel rond in de kamer en besluit die te nemen na mijn pit-stop in de badkamer. Bart vraagt nog aan mij: “gaat ge die andere kamer dan niet bekijken?” (Nee, we gaan eerst de ene kamer bevuilen en dan de andere propere kamer nemen, zene. Typisch mannen.)
Zoals je hier op de foto misschien ziet, ziet onze witte motorkap er niet meer zo fris uit. Zelfs onze antenne plakt vol met dikke, vette muggen. En DIK dat die beesten hier zijn?! Passen die muggen zich misschien aan, aan de afmetingen van sommige mensen hier? Of mag ik dat niet zeggen? ;-)
Na een korte "luie-wijven-kuis" van onze jeep wil ik de Premium Outlets Orlando doen. Allé, er is niet veel te doen dan shoppen tot je erbij neervalt. In deze vochtige hitte wil je niets liever dan slenteren en winkel in-winkel uit te gaan, alhoewel ik er nog niet téveel last van heb én ik ben zwanger! Bart zit hier al twee dagen te zagen dat het hier te heet is, ik snap zijn gezeur niet. En hij zit constant aan de airco te prutsen, totdat ik bibber van de kou…
Na onze shopping spree (ik kocht de halve outlet store van Guess leeg waarschijnlijk) waar we een horloge, een bikini en een portemonnee voor mij scoren, scheur ik alweer van de honger. Maar voor ik kan eten, doen we nog even snel een verkenning van het terrein rond ons motel. Er blijkt hier een soort van vijver achteraan te liggen waar je peddelbootjes kan huren én jetski's. Bij den Greg en Vern kan je ze huren. Twee zongebruinde venten eind de vijftig beginnen een gezapige babbel met ons. Omdat Bart interesse heeft in de jetski, doet onze Vern een klein toertje op zijn beest en scheurt hij met 90 km/u weg op het water. (Boys and their toys...)
De babbel blijkt amusant, want ze zijn nieuwsgierig en ik vertel op een gegeven moment dat ik pril zwanger ben van ons eerste kindje. Op 2 maanden zwangerschap kan je helemaal nog niet weten wat je krijg, maar Vern doet een gokje en voorspelt dat ik een dochter ga krijgen. En dan zegt hij dat we het geslacht niet mogen vragen aan onze gynaecologe, want dat maakt de verrassing nog mooier op het moment van de bevalling. Da's buiten mijn nieuwsgierigheid gerekend!
Vern blijkt zelf ook al drie grote kinderen te hebben én één kleindochter die zijn oogappel is. Van zijn eerste twee zonen wisten ze het geslacht voor de bevalling, bij het derde wisten ze niet wat ze gingen krijgen en Vern zegt daarop tegen ons: "I love my daughter to death, it was such a surprise to not knowing what you're going to hold in your arms". En dan nog: "Guys, listen to me, I'm 51. Been there, done that. And next year you'll think about that crazy jetski-gut and you will say he was right". Vern heeft zelfs z’n kaartje afgegeven, en gevraagd om eens een mailtje te sturen wanneer ons kindje er was. :-)
Na een korte "luie-wijven-kuis" van onze jeep wil ik de Premium Outlets Orlando doen. Allé, er is niet veel te doen dan shoppen tot je erbij neervalt. In deze vochtige hitte wil je niets liever dan slenteren en winkel in-winkel uit te gaan, alhoewel ik er nog niet téveel last van heb én ik ben zwanger! Bart zit hier al twee dagen te zagen dat het hier te heet is, ik snap zijn gezeur niet. En hij zit constant aan de airco te prutsen, totdat ik bibber van de kou…
Ik ben van plan om aan die airco te komen... gnagna...
Na onze shopping spree (ik kocht de halve outlet store van Guess leeg waarschijnlijk) waar we een horloge, een bikini en een portemonnee voor mij scoren, scheur ik alweer van de honger. Maar voor ik kan eten, doen we nog even snel een verkenning van het terrein rond ons motel. Er blijkt hier een soort van vijver achteraan te liggen waar je peddelbootjes kan huren én jetski's. Bij den Greg en Vern kan je ze huren. Twee zongebruinde venten eind de vijftig beginnen een gezapige babbel met ons. Omdat Bart interesse heeft in de jetski, doet onze Vern een klein toertje op zijn beest en scheurt hij met 90 km/u weg op het water. (Boys and their toys...)
De babbel blijkt amusant, want ze zijn nieuwsgierig en ik vertel op een gegeven moment dat ik pril zwanger ben van ons eerste kindje. Op 2 maanden zwangerschap kan je helemaal nog niet weten wat je krijg, maar Vern doet een gokje en voorspelt dat ik een dochter ga krijgen. En dan zegt hij dat we het geslacht niet mogen vragen aan onze gynaecologe, want dat maakt de verrassing nog mooier op het moment van de bevalling. Da's buiten mijn nieuwsgierigheid gerekend!
Vern blijkt zelf ook al drie grote kinderen te hebben én één kleindochter die zijn oogappel is. Van zijn eerste twee zonen wisten ze het geslacht voor de bevalling, bij het derde wisten ze niet wat ze gingen krijgen en Vern zegt daarop tegen ons: "I love my daughter to death, it was such a surprise to not knowing what you're going to hold in your arms". En dan nog: "Guys, listen to me, I'm 51. Been there, done that. And next year you'll think about that crazy jetski-gut and you will say he was right". Vern heeft zelfs z’n kaartje afgegeven, en gevraagd om eens een mailtje te sturen wanneer ons kindje er was. :-)
Veel later dan gepland trekken we eropuit om te gaan eten. Het staat hier overal vol met maffe eettenten. Ofwel zijn het buffet-restaurants, waar je alles wat je wil kan eten voor een bepaalde prijs, ofwel vind je fastfood-restaurants. En niet veel gewone restaurants. Onze vriendelijke gastvrouw in het motel raadt ons één of ander goed restaurant aan dat we niet vinden. Dus vallen we op goed geluk Pacino’s binnen. Een op het eerste zicht goed uitziend Italiaans restaurant, met gezellige inrichting en blijkbaar ook vriendelijke bediening. Eerst krijgen we onze drank en ik ben zo blij dat er hier overal gratis plat water wordt aangeboden! Het water klok ik binnen, want ik stik bijna van de dorst. Redelijk snel daarna krijgen we warm brood met een bordje kruiden met olijfolie geserveerd, om te dippen. Potverdekke, dat mogen ze nu niet voor mijn neus zetten, hé! Ik eet en dip maar, en ik moet m’n eten nog krijgen!
Ik kies kip met citroen en rozemarijn, gestoomde groentjes en patatjes en al een geluk dat ik niet heb geluisterd naar de ober, want ik krijg mijn megaschotel niet op! Ik moet eerlijk zeggen dat de aardappelen en de kip lekker zijn, maar van de geur van die groentjes word ik heel misselijk. Ik steek het maar weer op mijn prille zwangerschap... Bart bestelt een pasta all’arrabbiata, zijn favoriet gerecht. Ook hij krijgt een JUMBO-bord!
Een paar uur later in bed beginnen 's nachts mijn darmen te rommelen tegen 100 km/u en sta ik zwetend op om al mijn eten er terug uit te krijgen. No Pacino's for me anymore!
Tot zover onze eerste dag én avond in Kissimmee, Orlando.
Morgen meer nieuwtjes vanuit het zonnige Florida (ik vind het hier op dit moment echt zaaaaaalig weer!)…
Morgen meer nieuwtjes vanuit het zonnige Florida (ik vind het hier op dit moment echt zaaaaaalig weer!)…
Dikke kus,
Inge & Bart xxx
Inge & Bart xxx
Reacties