Dag 17 - Williams - Las Vegas

How’dy everyone!

Het was een korte nacht: ik heb niet veel geslapen vannacht. Vlakbij ons motel rijdt de trein en die kwam hier met een hels gefluit om 3 u. ‘s nachts voorbij gedenderd. Vanaf dan ben ik om het uur wakker geworden en ben ik rond een uur of 5, half 6 uit mijn bed gegaan. Bart hoorde mij daarnet al rommelen op de computer, dus is hij ook zo vroeg uit zijn bed gekropen. Het is hier al zo'n bedrijvigheid en het is nog maar half 7 's morgens. Talking about busy bees!

Vandaag staat de legendarische Route 66 op het programma, die rijden we af, helemaal terug naar Las Vegas… Het weer ziet er vandaag STRAAAAAAAAALEND uit! En wie is er weer gelukkig? Bibi!

Yeeeeehaaaaa! On the road again. Route 66 heeft toch echt iets speciaals hoor. Alleen is het soms nogal verwarrend wanneer je je gps wil volgen. Maar soms zie je bordjes met "Historic Route 66" langs de weg die een hele andere richting uitwijzen dan je gps. Sommige stukken "highway" van de oude Route 66 zijn afgesloten of allang niet meer in gebruik, en soms ook gewoon veranderd van nummer. Vanmorgen zaten we eerst op een doodlopend zandwegeltje dat leidde naar een paar landerijen en farms, waarschijnlijk moet dat zanderige weggetje ooit een stuk van de oorspronkelijke Route 66 geweest zijn.

's Middags rijden we door Seligman, een klein stadje -of gehucht- langs de Route 66 met oude (verlaten) gebouwtjes die de tand des tijds hebben doorstaan. Laat ons zeggen: met enkele "schrammetjes" hier en daar.

Overal zie je oude motels en souvenirwinkels, volgepropt met prullaria en andere memorabilia. Voor Harley Davidson-lovers en liefhebbers van de "Moeder der snelwegen" is dit wel een must-see. Hier krijg je een instant America-feeling. Niet dat wij zo’n fans zijn, maar ik wil het per sé zien nu we hier in de buurt zijn!

Stel je wel niet teveel voor van het oude Seligman, want voor je het weet rijd je er door! Wel doet alles me hier constant aan die animatiefilm Cars denken…

In Peach Springs, een heel eind van Seligman vandaan, is er ook echt NIKS te zien, maar ja… je rijdt op Route 66, dus het klinkt wel stoer om te zeggen dat we een stuk Route 66 hebben gereden. Voor je het weet kom je een houten, gammel kot tegen dat vanbinnen tot vanbuiten volgeplakt is met nummerplaten, ijzeren platen met grappige opschriften, en wat nog van oude rommel.

Dit is de enige "general store" oftewel de "local" kruidenierswinkel. En in de wijde omtrek is er verder geen kat te bespeuren. De man met cowboyhoed zit ons binnen te beloeren vanachter zijn toog. Het plaatsje heet "Hackberry" waar je deze beroemde "local general store" vindt, maar raar maar waar: de plek staat helemaal niet aangeduid op de landkaart die ik bij heb. Of anders is mijn map niet zo uitgebreid, haha!

Kijk hoe cool het hier is, temidden van de woestijn...

Het interieur op zich is ook al een bezoekje waard. Wij weten niet waar we eerst naar moeten kijken!

We lijken wel in een film beland hier in dit godvergeten gat. Maar plezant vinden we het wel. Alles, maar dan ook ALLES, staat hier volgepropt met memorabilia. En de tijd is hier echt blijven stilstaan in de jaren '50. Het enige dat nog ontbreekt, is bijpassende achtergrondmuziek.

We got our kicks on Route 66!

Na onze tocht over Route 66 willen we graag de Hooverdam bekijken, een megagrote dam in de staat Nevada met daarachter Lake Mead. Spijtig genoeg stikt het daar van de toeristen en kunnen we nergens parkeren om foto’s te nemen. Het is ondertussen al rond de middag en veel te heet. En omdat Bart nog wat van Vegas wil profiteren, besluiten we om door te rijden.

Het is al redelijk laat in de namiddag wanneer we uiteindelijk midden in de drukte op de Vegas-ring terechtkomen. Pfff, ben ik blij dat ik hier niet elke dag over die ring moet rijden zeg. Deze ring is nog tien keer erger dan de Brusselse & Antwerpse ring samen!

Wanneer we een shopping outlet center zien, besluiten we eerst daar naartoe te gaan. In één van die Vegas Outlets koop ik eindelijk de GUESS-portemonnee voor mijn nichtje Ellen en moet ik ook nog een extra valies of trolley op de kop zien te tikken. Mijn eigen koffer begint, van al de prullen en souvenirs die ik meesleur, uitgeput te geraken. Volgens mij gaat die valies binnenkort gewoon barsten. Of ontploffen!
We vinden een kleine trolley voor een goeie prijs, zodat we de volgende keer niet meer moeten zagen bij ouders en schoonouders of we hun trolley mogen lenen. Nu hebben we er eentje van onszelf!

Vanavond zullen we nog wat rondparaderen hier in Vegas, maar eerst moet ik ook nog een woordje uitleg geven over onze suite die ik in het Planet Hollywood via Smarter Vegas heb geboekt! Miljaaaaaar!!!! Wat een hotel!

We zijn gelijk twee blije kindertjes in onze suite gearriveerd. We hebben bij die promotie die we hadden geboekt, ook nog 40 dollar "gaming credit", dus vanavond gaan we misschien ons geluk eens beproeven in ‘t casino beneden.

Maar eerst onze suite even beschrijven hier in het Planet Hollywood! Onze suite is gebaseerd op Cher.

Haar jasje uit de film "Mask" hangt hier ingekaderd, ook enkele héél mooie, grote kleurfoto’s hangen hier in de suite én in onze salontafel naast ons salon (met bijhorende big size flatscreen tv), steekt haar ondergoed dat ze ooit heeft gedragen voor een fotoshoot.

Buiten het verschrikkelijk lelijke tapijt op de grond, vind ik het bad in onze badkamer wel fantastisch! Er staat hier een kingsize boxspring bed, met velours hoofdeinde, met uitkijk op het zwembad en het Bellagio.

Vanuit het bed kan je zo in de badkamer lopen waarvan de badkuip...rond is!

Als je binnenkomt in de badkamer staat de ronde badkuip in het midden, een tafel in marmer die over de ganse linkermuur loopt met daarin twee grote lavabo's en een groot raam dat ook weer uitkijkt op het zwembad beneden. Achter het bad vind je nog een supersized douche en de wc is verstopt achter een klein gangetje in de badkamer - waarschijnlijk om extra privacy te bewaren tussen koppels. Hihiihi! Man, ik zou hier wel willen blijven wonen voor de badkamer alleen, hahaha!

Ik vind op mijn zoektocht door de suite en badkamer ook nog een strijkplank, extra badjassen en slippers, die allemaal netjes opgeborgen in de kast liggen. GEWELDIG! Ik kan het niet anders zeggen.

Bart is nu aan ‘t wachten op mij om een plons te nemen in dat ronde bad, kwestie van te kunnen zeggen dat wij ook eens in een rond bad hebben gezeten hé. We gaan ervan genieten en vanavond gaan we naar ‘t Luxor waar we een lekker buffet gaan eten (en ons buikje zal vol zitten, want we grollen van de honger). En vanavond zullen we zeker nog wat rondflaneren, wat wij ‘t beste kunnen. ;-)

Dus, om onze laatste avond dus propertjes af te sluiten, tutten we ons wat op en lopen we nadien richting de Mezzanine waar er blijkbaar een première was van de film "Saint John of Las Vegas". De voorzitter van het Cinevegas-festival is Dennis Hopper, die dus ook op de rode loper staat in ons hotel!!! Wij weer alletwee content gelijk twee kindjes in een speelgoedwinkel, want we zien eens grote (Hollywood)sterren vlakbij ons lopen!

En je moet ons hier eigenlijk eens bezig zien: met onze kodak en camera boven onze kop een beetje foto's nemen in de hoop dat er iets deftigs op zou staan - gelukkig wel...

Daarna zien we blonde Holly van Hugh Heffner's Playboy-mansion voorbij "wandelen", met haar bambi-bruine ogen en opgespoten melkfabriek waar je niet naast kan kijken. :-D Rarara wie er het meest content is deze avond? ;-)

Geen paparazzi voor mij te zien... ;-)

Er is nog iemand bekend, maar die kennen we niet echt van naam, dus lopen we verder. Verder zien we veel Vegas-celebrities, mensen die wij niet kennen, maar hier waarschijnlijk name & fame hebben en dus ook op die rode loper mogen (naar ons gevoel duurt het eeuwen). We staan er constant op onze tippen, proberen die camera zo hoog mogelijk te houden en tegelijk proberen we die sterren in ‘t oog te houden. De pers staat fameus in de weg met al hun monstercamera’s, manman toch!

We schuiven uit nieuwsgierigheid altijd maar dichter en dichter op, totdat we op ‘t einde van de rode loper staan en we niemand meer zien. Dus we lopen daar zonder badge tussen de pers en al. En omdat er niks spannends meer gebeurt, willen we het aftrappen en net weglopen als we de pers plots opnieuw druk zien doen en we flitsen af zien gaan.

Als we terug gaan kijken, staat er iemand van het hotel die mensen aan het terugroepen is en wij mogen niet meer door daar. Waarschijnlijk hebben we veel geluk gehad dat we er toevallig tussen stonden zonder persbadges...

Onze celebrity-watch geeft ons een hongerig gevoel, dus schuiven we even later aan in de rij voor een tafeltje om te eten in het buffet van het hotel Planet Hollywood. Voor we daar aan onze tafel komen, moet Bart nog eventjes terug naar de hotelkamer om een ticket voor dat buffet te gaan halen. En hij geeft snel-snel zijn camera aan mij, waar ik dus verder mee sta aan te schuiven tussen allemaal rare venten. Voor mijn gevoel duurt het echt twee uur vooraleer Bart terug is.

Op een gegeven moment komt Bart zo helemaal verbaasd terug met een glimlach van oor tot oor en roept bijna extatisch: "Gij raadt nooit met wie ik juist in de lift stond!!!" En ikke: "Met die Dennis Hopper ofzo?" Nee, meneer had zonet in de lift gestaan met die sexbom Holly van de Playboy-mansion, haar vriendinnen en haar hond(je). Jaja, die van hierboven op de foto's! En ik geloof het eerst niet, want ja, meneer had zijn camera achtergelaten bij mij hé! Dat zult ge dan altijd tegenkomen, komt ge iemand bekend tegen, hebt ge niks bij om te schrijven, of om mee te fotograferen.

Allé, met Bartje helemaal in zijn sas, want hij had dé sexbom gezien van den avond, kunnen we ons in ‘t buffet helemaal laten gaan. We schamen ons bijna! Ik heb daar twee schotels gegeten, daarna nog een paar mini-dessertjes en een crème glace in mijn graat geslagen, Bart had ook al twee schotels eten opgeschept, en daarna nog een kom vol M&M’s achterover geslagen. OMG, we zijn net twee uitgehongerden die nog nooit eten hebben gezien.

Met wat last in mijn rug gaan we uiteindelijk met een halve indigestie slapen. Blijkbaar zijn het mijn darmen die wat reageren op al die desserts, want ik had natuurlijk mezelf voor één keer eens serieus laten gaan en ik mag het diezelfde avond nog bekopen met rugpijn en last van overgevoelige, rommelende darmen.

Bartje was direct vertrokken, ik heb toch nog een Dafalganneke ingenomen, kwestie van hopelijk mijn rugpijn eruit te slapen…

ZZZzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz…..Slaapwel!

Ingetje & Bartje xxx